Γιώργος Σιακαντάρης: Η μεταγραφή έκπληξη του Αλέξη Τσίπρα – Στροφή στο Κέντρο και ρωγμή στο αντισύριζα μέτωπο (photos)
Η επιλογή του Αλέξη Τσίπρα να τοποθετήσει τον συγγραφέα Γιώργο Σιακαντάρη επικεφαλής της ομάδας εργασίας που θα καταλήξει σε κείμενο θέσεων για τη σύγκλιση της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας δεν είναι μια απλή τεχνοκρατική κίνηση. Είναι μια βαριά πολιτική δήλωση. Και ταυτόχρονα, μια μεταγραφή με ισχυρό συμβολισμό, ικανή να ταράξει εσωτερικές ισορροπίες και να ανοίξει ρωγμές σε στρατόπεδα που μέχρι πρόσφατα έμοιαζαν συμπαγή.
Διότι ο Σιακαντάρης δεν είναι ένα «ουδέτερο» πρόσωπο. Είναι ένας διανοούμενος με σαφή πολιτική διαδρομή, ο οποίος για χρόνια υπήρξε από τους πιο συνεκτικούς, θεσμικούς και επίμονους επικριτές του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα, ιδίως την περίοδο 2015-2019. Η σημερινή του συμπόρευση, επομένως, δεν μπορεί να διαβαστεί παρά ως σημάδι μετατόπισης – και από τις δύο πλευρές.
Από το αντισύριζα της σοσιαλδημοκρατίας στη σύγκλιση
Ο Γιώργος Σιακαντάρης προέρχεται από τον χώρο της μεταρρυθμιστικής κεντροαριστεράς και της σοσιαλδημοκρατίας. Με θητεία στο ΙΣΤΑΜΕ «Ανδρέας Παπανδρέου», με παρουσία στη ΔΗΜΑΡ και με σταθερή αρθρογραφία στον Τύπο, υπήρξε για χρόνια εκφραστής ενός θεσμικού αντισύριζα λόγου: όχι δεξιού, όχι μνημονιακού με τη στενή έννοια, αλλά βαθιά κριτικού απέναντι στον λαϊκισμό, την αντιθεσμική ρητορική και -κυρίως- την πολιτική πρακτική του ΣΥΡΙΖΑ της πρώτης περιόδου διακυβέρνησης.
Για τον Σιακαντάρη, ο ΣΥΡΙΖΑ του 2015 δεν ήταν σοσιαλδημοκρατία, αλλά μια αντιφατική σύνθεση ριζοσπαστικής ρητορικής, εθνολαϊκισμού και ηθικολογίας. Το δημοψήφισμα, η σύγκρουση με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, το αφήγημα της «ηθικής υπεροχής της Αριστεράς» βρέθηκαν επανειλημμένα στο στόχαστρό του.
Και όμως, σήμερα, ο ίδιος άνθρωπος αναλαμβάνει να διαμορφώσει το θεωρητικό και πολιτικό υπόβαθρο ενός εγχειρήματος που πολλοί θεωρούν προπομπό του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα.
Η ΙΘΑΚΗ της Πάτρας και το πρώτο δημόσιο σήμα
Τίποτα από αυτά δεν έγινε εν κρυπτώ. Η παρουσία του Γιώργου Σιακαντάρη στην παρουσίαση του βιβλίου «ΙΘΑΚΗ» του Αλέξη Τσίπρα στην Πάτρα, πριν από λίγες ημέρες, αποτέλεσε το πρώτο σαφές δημόσιο σήμα της μεταξύ τους προσέγγισης.
Εκεί, ο Σιακαντάρης δεν περιορίστηκε σε μια τυπική συμμετοχή. Αντίθετα, αιτιολόγησε ρητά τη σημερινή του στάση, προχώρησε σε μια μορφή πολιτικής αυτοκριτικής και εξήγησε γιατί θεωρεί ότι ο Τσίπρας του σήμερα δεν ταυτίζεται με τον Τσίπρα του 2015. Υποστήριξε, σε γενικές γραμμές, ότι η εμπειρία της διακυβέρνησης και της ήττας παρήγαγε πολιτική ωρίμανση, ότι η ανάγκη για ευρύτερες συνθέσεις δεν είναι πια προσχηματική, και ότι χωρίς σύγκλιση προοδευτικών ρευμάτων, η χώρα κινδυνεύει να παγιδευτεί σε μια μακρά δεξιά ηγεμονία.
Δεν επρόκειτο για άκριτη αποδοχή, αλλά για πολιτική μετατόπιση με όρους. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τη μεταγραφή του πολιτικά ενδιαφέρουσα.
Τι σηματοδοτεί η επιλογή Τσίπρα
Για τον Αλέξη Τσίπρα, η επιλογή Σιακαντάρη στέλνει πολλαπλά μηνύματα:
Στροφή προς το Κέντρο και τη σοσιαλδημοκρατία, όχι ως τακτική, αλλά ως στρατηγική.
Άνοιγμα σε πρόσωπα που δεν προέρχονται από τον σκληρό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα είχαν δημόσια διαφωνήσει μαζί του.
Απόπειρα αποδόμησης του αντισύριζα μετώπου από τα αριστερά και το κέντρο, όχι με καταγγελίες, αλλά με πολιτικές μεταγραφές κύρους.
Η τοποθέτηση ενός ανθρώπου που υπήρξε επί χρόνια συνομιλητής -και αντίπαλος- της κεντροαριστερής κριτικής στον ΣΥΡΙΖΑ, λειτουργεί ως γέφυρα προς έναν χώρο που μέχρι τώρα κρατούσε αποστάσεις.
Και μια ρωγμή στο (άλλοτε) αντισύριζα στρατόπεδο
Ταυτόχρονα, η κίνηση αυτή προκαλεί νευρικότητα. Όχι μόνο στη ΝΔ, αλλά και σε τμήματα της κεντροαριστεράς που οικοδόμησαν την ταυτότητά τους πάνω στην απόσταση από τον ΣΥΡΙΖΑ. Διότι αν πρόσωπα όπως ο Σιακαντάρης θεωρούν πλέον εφικτή -υπό όρους- τη συμπόρευση με τον Τσίπρα, τότε το αντισύριζα (ή αντιΤσίπρα) αφήγημα χάνει την ηθική και ιδεολογική του καθαρότητα.
Η συζήτηση παύει να είναι «με ή κατά του ΣΥΡΙΖΑ», «με ή κατά του Τσίπρα» και μετατοπίζεται στο τι είδους προοδευτική πρόταση μπορεί να υπάρξει μετά την κρίση εκπροσώπησης.
Ο Γιώργος Σιακαντάρης δεν είναι απλώς μια «μεταγραφή». Είναι πολιτικός δείκτης. Η συμπόρευσή του με τον Αλέξη Τσίπρα δεν σημαίνει ότι σβήνονται οι παλιές αντιθέσεις – μπορεί να σημαίνει ότι αναδιατάσσονται τα στρατόπεδα.
Αν το εγχείρημα πετύχει, θα έχει συμβάλει στη συγκρότηση ενός νέου προοδευτικού πόλου με σοσιαλδημοκρατικά χαρακτηριστικά. Αν αποτύχει, θα καταγραφεί ως μια από τις πιο ενδιαφέρουσες –και τολμηρές– απόπειρες υπέρβασης του παλιού αντισύριζα διχασμού.
Σε κάθε περίπτωση, ένα είναι βέβαιο: η πολιτική επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα δεν θα γίνει με τα ίδια πρόσωπα, ούτε με τους ίδιους όρους.
Διαβάστε επίσης:
Η… «Μεγάλη Χίμαιρα»: Γιατί ο Άδωνις Γεωργιάδης πρεσάρει το ΠΑΣΟΚ να συνεργαστεί με τη ΝΔ
