Ιδιωτικό χρέος: Βάρος 247 δισ. ευρώ στις πλάτες των πολιτών – Συναγερμός στην κυβέρνηση
Το ιδιωτικό χρέος δεν αποτελεί απλώς έναν οικονομικό δείκτη. Για χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις λειτουργεί ως ένας μόνιμος βρόχος, που περιορίζει επιλογές, αναστέλλει επενδύσεις και διαβρώνει την κοινωνική συνοχή. Με το συνολικό του ύψος να παραμένει πάνω από τα 247 δισ. ευρώ, εξελίσσεται σε μια χρόνια «γάγγραινα» για την ελληνική οικονομία – και κυρίως για την ελληνική κοινωνία.
Σε αυτό το περιβάλλον, η κυβέρνηση επιχειρεί να αλλάξει την προσέγγιση στη διαχείρισή του, παρουσιάζοντας ένα πλέγμα επτά παρεμβάσεων με αιχμή την πρόληψη της δημιουργίας νέων οφειλών. Το στοίχημα είναι σαφές: να εντοπίζονται έγκαιρα τα σημάδια οικονομικής δυσχέρειας, πριν τα χρέη καταστούν μη αναστρέψιμα, και να περιοριστεί η αναπαραγωγή του προβλήματος.
Η ανάγκη για μια τέτοια στροφή αποτυπώνεται στους αριθμούς. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια που διαχειρίζονται οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων αγγίζουν τα 80 δισ. ευρώ, ενώ στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών παραμένουν επιπλέον προβληματικά ανοίγματα. Την ίδια στιγμή, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία κινούνται σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, ασκώντας διαρκή πίεση σε φορολογούμενους και επαγγελματίες.
Δύο από τα βασικά εργαλεία του νέου σχεδιασμού βρίσκονται ήδη σε λειτουργία. Το Κεντρικό Μητρώο Πιστώσεων και ο Μηχανισμός Έγκαιρης Προειδοποίησης Οφειλετών φιλοδοξούν να βελτιώσουν την εικόνα των οφειλών και να προσφέρουν προειδοποιητικά σήματα πριν την πλήρη οικονομική ασφυξία. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συμμετοχή των ίδιων των οφειλετών και από τον βαθμό εξοικείωσης με τις ψηφιακές διαδικασίες.
Παράλληλα, οι υπόλοιπες παρεμβάσεις παραμένουν σε φάση ανάπτυξης. Η δημιουργία νέων μητρώων, πληροφοριακών συστημάτων και ψηφιακών πλατφορμών αναμένεται να ολοκληρωθεί έως το τέλος του έτους, με τη χρηματοδότηση του Ταμείου Ανάκαμψης. Πρόκειται για μια φιλόδοξη προσπάθεια, η οποία όμως καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να μεταφραστεί σε έγκαιρες και ουσιαστικές παρεμβάσεις, και όχι απλώς σε καλύτερη καταγραφή του προβλήματος.
Σημαντικό κομμάτι του σχεδίου αποτελεί και η αναβάθμιση του εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών. Η κυβέρνηση φιλοδοξεί να περιορίσει καθυστερήσεις και γραφειοκρατία, βελτιώνοντας την πρόσβαση σε ρυθμίσεις τόσο για φυσικά πρόσωπα όσο και για επιχειρήσεις. Το κατά πόσο αυτό θα αποσυμφορήσει ουσιαστικά το σύστημα, παραμένει ανοιχτό ζήτημα.
Ξεχωριστή σημασία αποδίδεται στον Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης Ακινήτων, ο οποίος παρουσιάζεται ως δίχτυ προστασίας για ευάλωτα νοικοκυριά. Ωστόσο, η έναρξη λειτουργίας του τοποθετείται στο πρώτο εξάμηνο του 2026, αφήνοντας ενδιάμεσα ένα χρονικό διάστημα κατά το οποίο αρκετές υποθέσεις συνεχίζουν να κινούνται σε οριακές συνθήκες.
Συνολικά, το νέο πλαίσιο δείχνει να επιχειρεί μια πιο συστηματική προσέγγιση στο πρόβλημα του ιδιωτικού χρέους. Το αν θα καταφέρει να λειτουργήσει ως μηχανισμός ουσιαστικής πρόληψης ή αν θα περιοριστεί σε ρόλο παρακολούθησης και προειδοποίησης, θα φανεί στην πράξη. Προς το παρόν, το ιδιωτικό χρέος συνεχίζει να βαθαίνει το κοινωνικό και οικονομικό του αποτύπωμα, υπενθυμίζοντας ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνο ισολογισμούς, αλλά ανθρώπους.
Διαβάστε επίσης:
Eurostat: Ένας στους πέντε στην Ελλάδα δεν μπορεί να κρατήσει το σπίτι του επαρκώς ζεστό
Πηγή: ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ | topontiki.gr
