Οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη αεροπορική ισχύ στη Μέση Ανατολή από την εισβολή στο Ιράκ το 2003 (video)
Οι ΗΠΑ αποστέλλουν σημαντικό αριθμό μαχητικών αεροσκαφών και υποστηρικτικών μέσων στη Μέση Ανατολή, συγκεντρώνοντας τη μεγαλύτερη αεροπορική ισχύ στην περιοχή από την εισβολή στο Ιράκ το 2003.
Όπως αναφέρει σε άρθρο της η Wall Street Journal, οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να αναλάβουν δράση κατά του Ιράν, όμως ο πρόεδρος Τραμπ δεν έχει αποφασίσει αν θα διατάξει πλήγματα ή -εφόσον τα διατάξει- αν ο στόχος θα είναι να ανακοπεί το ήδη αποδυναμωμένο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, να καταστραφεί το πυραυλικό της οπλοστάσιο ή να επιχειρηθεί η ανατροπή του καθεστώτος.
Τις τελευταίες ημέρες, οι ΗΠΑ συνέχισαν να μετακινούν προηγμένα μαχητικά F-35 και F-22 προς τη Μέση Ανατολή, σύμφωνα με δεδομένα παρακολούθησης πτήσεων και αμερικανό αξιωματούχο. Ένα δεύτερο αεροπλανοφόρο, εξοπλισμένο με επιθετικά και αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου, κατευθύνεται επίσης στην περιοχή. Αεροσκάφη διοίκησης και ελέγχου, ζωτικής σημασίας για τον συντονισμό μεγάλης κλίμακας αεροπορικών εκστρατειών, βρίσκονται καθ’ οδόν, ενώ κρίσιμα αντιαεροπορικά συστήματα έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή τις τελευταίες εβδομάδες.
Η συγκέντρωση πυρός δίνει στις ΗΠΑ τη δυνατότητα να διεξαγάγουν έναν παρατεταμένο, πολυήμερο ή και πολυεβδομαδιαίο αεροπορικό πόλεμο κατά του Ιράν, αντί για ένα μεμονωμένο πλήγμα τύπου «Midnight Hammer», όπως εκείνο του Ιουνίου εναντίον τριών ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων, σύμφωνα με αμερικανούς αξιωματούχους.
«Μικρή πρόοδος στις συνομιλίες»
Εκπρόσωποι των ΗΠΑ και του Ιράν συναντήθηκαν αυτή την εβδομάδα στη Γενεύη για να διαπραγματευθούν μια πιθανή συμφωνία σχετικά με τον εμπλουτισμό ουρανίου από την Τεχεράνη. Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ, δήλωσε ότι σημειώθηκε «μικρή πρόοδος» στις συνομιλίες, προσθέτοντας όμως: «Είμαστε ακόμη πολύ μακριά σε ορισμένα ζητήματα». Το Ιράν αναμένεται να καταθέσει πιο αναλυτική πρόταση τις επόμενες εβδομάδες.
Ο Τραμπ έχει λάβει αρκετές ενημερώσεις για τις στρατιωτικές επιλογές που διαθέτει σε περίπτωση που επιλέξει να πλήξει το Ιράν, όλες σχεδιασμένες ώστε να μεγιστοποιούν τη ζημιά στο καθεστώς και στους περιφερειακούς συμμάχους του, σύμφωνα με αμερικανούς αξιωματούχους.
Στα σενάρια περιλαμβάνεται εκστρατεία εξόντωσης δεκάδων ιρανών πολιτικών και στρατιωτικών ηγετών, με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης, καθώς και περιορισμένη αεροπορική επιχείρηση κατά πυρηνικών και βαλλιστικών πυραυλικών εγκαταστάσεων. Και τα δύο ενδεχόμενα θα απαιτούσαν επιχείρηση διάρκειας εβδομάδων.
Οι σύμβουλοι εθνικής ασφάλειας του προέδρου συζήτησαν το ζήτημα του Ιράν σε συνεδρίαση στην Αίθουσα Καταστάσεων του Λευκού Οίκου την Τετάρτη, σύμφωνα με ανώτερο κυβερνητικό αξιωματούχο.
Ο Τραμπ έχει αφήσει να εννοηθεί ότι προτιμά μια διπλωματική συμφωνία η οποία, αν οι ΗΠΑ εξασφάλιζαν όλα όσα ζητούν, θα οδηγούσε στην πλήρη εξάλειψη του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, στη διάλυση των περιφερειακών παραστρατιωτικών δικτύων και στην αποσυναρμολόγηση των βαλλιστικών πυραύλων. Το τελευταίο θεωρείται απίθανο να γίνει αποδεκτό από το Ιράν, καθώς δεν διαθέτει ισχυρή αεροπορία και βασίζεται στους πυραύλους ως κύριο αποτρεπτικό μέσο. Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι πρωτίστως τον απασχολεί το πυρηνικό ζήτημα.
Αύξηση της στρατιωτικής πίεσης ζητά ο Νετανιάχου
Παράλληλα, ορισμένοι σύμβουλοι και ξένοι ηγέτες, όπως ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, πιέζουν τον Τραμπ να χρησιμοποιήσει τη στρατιωτική πίεση των ΗΠΑ για να αποσπάσει περισσότερες παραχωρήσεις από την Τεχεράνη. Το Ισραήλ επιθυμεί ιδίως τον τερματισμό της ιρανικής παραγωγής βαλλιστικών πυραύλων.
Δεν βρίσκονται όλα τα οπλικά συστήματα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν κατά του Ιράν στη Μέση Ανατολή – ούτε είναι απαραίτητο. Τα βομβαρδιστικά stealth B-2 έχουν εκπαιδευτεί να εκτελούν αποστολές στη Μέση Ανατολή απευθείας από τις ΗΠΑ, όπως έκαναν τον Ιούνιο, ή από τη βρετανοαμερικανική βάση στο Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό. Το ίδιο μπορούν να κάνουν και άλλα αμερικανικά βομβαρδιστικά μεγάλου βεληνεκούς.
Ο Τραμπ έγραψε σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι «ενδέχεται να είναι απαραίτητη η χρήση του Ντιέγκο Γκαρσία» σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία, ενώ ανέφερε και τη δυνατότητα χρήσης της βάσης Φέρφορντ στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Οι δυνάμεις
Ο αμερικανικός στρατός, με την τεχνολογία stealth και τα όπλα ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς, διαθέτει συντριπτικό πλεονέκτημα έναντι του Ιράν, του οποίου η αντιαεροπορική άμυνα είχε ήδη πληγεί από το Ισραήλ πέρυσι.
Το Ιράν, ωστόσο, διατηρεί σημαντικό πυραυλικό οπλοστάσιο που θα μπορούσε να στραφεί κατά αμερικανικών βάσεων και συμμάχων στην περιοχή, καθώς και στρατιωτικές δυνάμεις ικανές να επιχειρήσουν το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, κρίσιμης θαλάσσιας οδού για τη μεταφορά πετρελαίου.
Ορισμένοι πρώην αξιωματικοί εκτιμούν ότι μια διπλωματική συμφωνία θα ήταν προτιμότερη από τον πόλεμο. Ο απόστρατος αντιπτέραρχος Ντέιβιντ Ντεπτούλα δήλωσε ότι η ενίσχυση των δυνάμεων ίσως λειτουργήσει ως σαφές μήνυμα αποφασιστικότητας προς την Τεχεράνη.
Ωστόσο, αμερικανοί και ξένοι αξιωματούχοι εμφανίζονται ολοένα και πιο απαισιόδοξοι ότι το Ιράν θα αποδεχθεί τις αμερικανικές απαιτήσεις. Πιθανόν να δεχθεί μόνο προσωρινή αναστολή του εμπλουτισμού ουρανίου – ίσως έως ότου ο Τραμπ αποχωρήσει από την εξουσία.
Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα απειλήσει με επίθεση αν αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις. «Δεν νομίζω ότι θέλουν τις συνέπειες της μη επίτευξης συμφωνίας», δήλωσε τη Δευτέρα.
Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ έχει μετακινήσει δεκάδες μαχητικά και υποστηρικτικά αεροσκάφη σε βάσεις στην Ιορδανία και τη Σαουδική Αραβία. Το Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει 13 πλοία στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln και εννέα αντιτορπιλικών με δυνατότητες αντιβαλλιστικής άμυνας. Καθ’ οδόν βρίσκεται και το USS Gerald R. Ford με την ομάδα κρούσης του.
Οι συνθήκες
Παρά τη σημαντική ενίσχυση, οι δυνάμεις αυτές παραμένουν μικρότερες από εκείνες που είχαν αναπτυχθεί στον Πόλεμο του Κόλπου το 1991 ή στην εισβολή στο Ιράκ το 2003. Το 2003 είχαν τοποθετηθεί 863 αεροσκάφη στη Μέση Ανατολή, ενώ το 1991 συμμετείχαν 1.300 αμερικανικά αεροσκάφη.
Οι συνθήκες σήμερα είναι διαφορετικές: η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ είναι μικρότερη, δεν υπάρχουν χερσαίες δυνάμεις συμμάχων στην περιοχή και δεν διαφαίνεται ευρεία διεθνής συμμαχία, εκτός εάν συμμετάσχει η ισραηλινή αεροπορία. Επιπλέον, Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δεν επιτρέπουν τη χρήση του εναέριου χώρου τους για πιθανά πλήγματα.
Η τεχνολογία, ωστόσο, έχει βελτιωθεί σημαντικά, ιδίως ως προς τα πλήγματα ακριβείας και τη χρήση διαστημικών δυνατοτήτων.
Η διάδοχη κατάσταση
Η κυβέρνηση Τραμπ παραμένει αβέβαιη για το τι θα ακολουθήσει μετά από μια εκστρατεία βομβαρδισμών. Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα για το ποιος θα αναλάβει την εξουσία σε περίπτωση πτώσης του ανώτατου ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.
Ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ότι η ηγεσία των Φρουρών της Επανάστασης θα μπορούσε να αναλάβει τον έλεγχο. Παράλληλα, αντικαθεστωτικοί Ιρανοί ενδέχεται να αναζωπυρώσουν διαδηλώσεις μετά από αμερικανικά πλήγματα, δημιουργώντας νέο δίλημμα για την Ουάσιγκτον.
Ο Έλιοτ Κοέν, ειδικός στην αεροπορική ισχύ, εκτίμησε ότι αν ο Τραμπ επιδιώκει να αποδυναμώσει ουσιαστικά το καθεστώς και να περιορίσει την ικανότητά του να χρησιμοποιεί πυραύλους κατά αμερικανικών βάσεων, του Ισραήλ και των κρατών του Κόλπου, τότε θα απαιτηθεί μια έντονη επιχείρηση διάρκειας εβδομάδων ή και μηνών.
Διαβάστε επίσης:
Σκάνδαλο Έπσταϊν: Η πρώτη αντίδραση του Καρόλου μετά τη σύλληψη του Άντριου
Πηγή: topontiki.gr
