Ακρίβεια: Παγιώνεται πάνω από το 2% μέχρι και το 2028 – Σταθερά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης
Ο πληθωρισμός μπορεί να ανεβοκατεβαίνει στους πίνακες, όμως στο ταμείο του σούπερ μάρκετ η εικόνα παραμένει πεισματικά ίδια: οι τιμές στα τρόφιμα συνεχίζουν να λειτουργούν ως το βασικό «αγκάθι» για τα νοικοκυριά και, μαζί με τις υπηρεσίες, κρατούν την Ελλάδα σε μεγαλύτερη απόσταση από την Ευρωζώνη. Αυτό είναι το καθαρό μήνυμα που βγαίνει από το Inflation Monitor της Τράπεζας της Ελλάδος, με τον δείκτη τιμών καταναλωτή να ανεβαίνει οριακά στο 2,9% τον Δεκέμβριο από 2,8% τον Νοέμβριο, την ώρα που στην Ευρωζώνη υποχωρεί στο 2% από 2,1%.
Η ΤτΕ αποδίδει την αύξηση κυρίως στα τρόφιμα και στη μικρότερη αποκλιμάκωση των μη ενεργειακών βιομηχανικών αγαθών. Με απλά λόγια, το ενεργειακό «κύμα» μπορεί να υποχώρησε σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, όμως οι τιμές σε βασικές κατηγορίες κατανάλωσης δεν δείχνουν αντίστοιχη διάθεση να επιστρέψουν σε πιο φυσιολογικά επίπεδα. Κι αυτό έχει πολιτική και κοινωνική σημασία: όταν ο πληθωρισμός επιμένει εκεί όπου δεν υπάρχει περιθώριο υποκατάστασης –στο φαγητό, στα βασικά είδη, στις καθημερινές υπηρεσίες– τότε το βάρος πέφτει δυσανάλογα στους πιο ευάλωτους.
Η ίδια η ΤτΕ επισημαίνει ότι ο ελληνικός πληθωρισμός παρουσίασε έντονη μεταβλητότητα μέσα στο 2025: υποχώρησε απότομα τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο, για να επανέλθει υψηλότερα τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο. Η μεταβλητότητα αυτή, όμως, δεν είναι «ουδέτερη» τεχνική παρατήρηση. Στην πράξη μεταφράζεται σε αβεβαιότητα για το ποια είναι η πραγματική τάση, αλλά και σε μια σταθερή αίσθηση ακρίβειας στην καθημερινότητα, ανεξάρτητα από το αν ένας μήνας γράφει 2,8% και ο επόμενος 2,9%.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η εικόνα στις υπηρεσίες. Ο πληθωρισμός στην κατηγορία αυτή έφτασε στο 4,5% τον Δεκέμβριο, δείχνοντας ότι οι πιέσεις δεν είναι μόνο εισαγόμενες ή συγκυριακές, αλλά έχουν και «εγχώρια» χαρακτηριστικά: από κόστος λειτουργίας, μέχρι αυξημένες τιμές σε τομείς που αγγίζουν άμεσα το νοικοκυριό. Αυτό είναι το σημείο όπου τα «στατιστικά» συναντούν την πραγματικότητα: οι μισθοί δεν κινούνται με την ίδια ταχύτητα, ενώ οι αυξήσεις σε υπηρεσίες και βασικά αγαθά τείνουν να παγιώνονται.
Σε αυτό το πλαίσιο, η απόκλιση από την Ευρωζώνη δεν είναι μια απλή σύγκριση δεικτών. Όταν οι τιμές εκεί αποκλιμακώνονται πιο καθαρά –με στήριξη από έντονη πτώση στην ενέργεια και επιβράδυνση σε τρόφιμα, αγαθά και υπηρεσίες– και στην Ελλάδα μένουν «θερμές» οι κρίσιμες κατηγορίες, τότε το κόστος ζωής πιέζει περισσότερο και για μεγαλύτερο διάστημα. Και το πρόβλημα γίνεται διπλό: υψηλότερος πληθωρισμός εδώ, χαμηλότερος εκεί, άρα διάβρωση της αγοραστικής δύναμης και επιδείνωση της σχετικής θέσης.
Το πιο ανησυχητικό, ωστόσο, βρίσκεται στις προβολές. Η ΤτΕ εκτιμά ότι στην Ελλάδα ο πληθωρισμός θα επιμείνει στο 2,1% το 2026, στο 2,2% το 2027 και θα ανέβει στο 2,5% το 2028, κυρίως λόγω μη επεξεργασμένων τροφίμων και υπηρεσιών. Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν οι διεθνείς συνθήκες βοηθήσουν, το «μέτωπο» που καίει περισσότερο τα ελληνικά νοικοκυριά δεν προβλέπεται να κλείσει σύντομα.
Κι εδώ μπαίνει ο κρίσιμος προβληματισμός: αν το πρόβλημα εντοπίζεται επίμονα στα τρόφιμα και στις υπηρεσίες, τι ακριβώς αλλάζει στην πολιτική αντιμετώπισης; Γιατί τα προσωρινά μέτρα και οι επικοινωνιακές παρεμβάσεις δεν αρκούν όταν η ακρίβεια γίνεται δομικό χαρακτηριστικό. Η συζήτηση για την αγορά, την ανταγωνιστικότητα, τα περιθώρια κέρδους, την εφοδιαστική αλυσίδα και τους ελέγχους δεν μπορεί να μένει μονίμως στο «θα δούμε». Ειδικά όταν ο δείκτης μπορεί να δείχνει «οριακή άνοδο», αλλά ο πολίτης βλέπει οριακή… ανάσα.
Διαβάστε επίσης:
Στεγαστική κρίση: Ποιοι ξοδεύουν πάνω από 40% του εισοδήματός τους για ένα… κεραμίδι
Τραμπ και δασμοί φέρνουν sell-off στην Ευρώπη, «εισαγόμενες» πιέσεις και στο ΧΑ με τζίρο 30 εκατ.
Πηγή: ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ | topontiki.gr
