Εννέα υπνοδωμάτια, επτά πρόωροι θάνατοι – Το «καταραμένο» παλάτσο της Βενετίας που δεν βρίσκει αγοραστή
Υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν το όνειρο κάθε κτηματομεσίτη. Σε προνομιακή τοποθεσία στις όχθες του Μεγάλου Καναλιού στη Βενετία, λίγα μόλις βήματα μακριά από τη Συλλογή Peggy Guggenheim, το ιστορικό Palazzo Ca’ Dario αντικρίζει στο νερό από τα τέλη του 15ου αιώνα, με την κομψή πρόσοψή του σε πρώιμο βενετσιάνικο στιλ Αναγέννησης να είναι από τις πιο χαρακτηριστικές της πόλης.
Ονομάστηκε έτσι από τον πρώτο ιδιοκτήτη του, Giovanni Dario, έναν διπλωμάτη που ανακηρύχθηκε ήρωας αφού εξασφάλισε μια συνθήκη ειρήνης με την Οθωμανική αυτοκρατορία. Με την πάροδο των αιώνων, το παλάτσο έχει φιλοξενήσει ευγενείς, εμπόρους, ακόμη και βρετανική βασιλική οικογένεια της ροκ μουσικής. Το 1908, ζωγραφίστηκε από τον Claude Monet κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στη Βενετία και ένα χρόνο αργότερα αναφέρθηκε από τον Henry James στο ταξιδιωτικό του βιβλίο Italian Hours.
Αλλά το μεγαλοπρεπές κτίριο, το οποίο διαθέτει εννέα υπνοδωμάτια, οκτώ μπάνια και τεράστιους χώρους υποδοχής γεμάτους τοιχογραφίες, έχει αποδειχθεί πεισματικά δύσκολο να πωληθεί – και όχι απαραίτητα επειδή οι αγοραστές έχουν τρομοκρατηθεί από την τιμή του, η οποία φέρεται να ανέρχεται στα 20 εκατομμύρια ευρώ.
Οι μεσίτες ακινήτων δυσκολεύονται να ξεπεράσουν τη φήμη του ως «το καταραμένο παλάτι της Βενετίας» λόγω μιας σειράς ιδιοκτητών και επισκεπτών που βρήκαν πρόωρο, και σε ορισμένες περιπτώσεις βίαιο, θάνατο.
Τώρα, μετά την ανακαίνισή του, η πώληση του Palazzo Ca’ Dario έλαβε μια νέα ώθηση, η πρόκληση που ανατέθηκε στο τμήμα της Βενετίας των Christie’s International Real Estate και Engel & Völkers. Ο οίκος Christie’s περιγράφει το κτίριο ως «αρχιτεκτονικό στολίδι» με γοτθικές καμάρες, αντίκες πολυελαίους Murano και μια βεράντα με χαγιάτι, ενώ παράλληλα επισημαίνει την τοποθεσία του σε μια «ήσυχη» βενετσιάνικη γειτονιά κρυμμένη μακριά από τα πλήθη.
Αυτό που δεν αναφέρει η καμπάνια για την προώθηση του ακινήτου, είναι οι τραγικές ιστορίες που έχουν εμπλουτίσει τους τοπικούς θρύλους.
Όπως λέει η ιστορία, το παλάτι συνδέεται με τουλάχιστον επτά θανάτους, ο πιο φρικτός το 1970, όταν ο τότε ιδιοκτήτης του, Κόμης Filippo Giordano delle Lanze, δολοφονήθηκε μέσα στα τείχη του από τον φίλο του, έναν ναύτη που κατέφυγε στο Λονδίνο και αργότερα δολοφονήθηκε και ο ίδιος.
Ο Κρίστοφερ «Κιτ» Λάμπερτ, τότε μάνατζερ των Who, αγόρασε το ακίνητο την επόμενη χρονιά. Αν και ισχυρίστηκε ότι δεν τον ενοχλούσε η υποτιθέμενη κατάρα, λέγεται ότι είπε σε φίλους του ότι κοιμόταν αλλού για να ξεφύγει από τα φαντάσματα. Ωστόσο, οι ντόπιοι κατηγορούν την κατάρα για την πτώση του στα ναρκωτικά, την επακόλουθη οικονομική κρίση και τον θάνατό του στο Λονδίνο το 1981, αφού έπεσε από μια σκάλα.
Τη δεκαετία του 1980, το παλάτι αγοράστηκε από τον Ιταλό χρηματοδότη Ραούλ Γκαρντίνι, ο οποίος ενεπλάκη σε ένα σκάνδαλο διαφθοράς υψηλού προφίλ και αυτοκτόνησε στο Μιλάνο το 1993.
Οι θρύλοι αναφέρουν επίσης ότι το παλάτι έφερνε ατυχία σε όσους απλώς πλησίαζαν σε απόσταση βολής ή έκαναν διακοπές εκεί. Ο Μάριο Ντελ Μονακό, ένας τενόρος της όπερας, σχεδίαζε να αγοράσει το ακίνητο το 1964, αλλά άλλαξε γνώμη αφού ενεπλάκη σε ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα στο δρόμο του για να το δει. Ο Τζον Έντουιστλ, ο μπασίστας των Who, πέθανε στις ΗΠΑ το 2002, μια εβδομάδα αφότου το νοίκιασε.
Το Palazzo Ca’ Dario ήταν ως επί το πλείστον εγκαταλελειμμένο μετά από αυτό, και παρόλο που προσέλκυσε το ενδιαφέρον ορισμένων υποψήφιων αγοραστών που ήταν γοητευμένοι από την αρχιτεκτονική του – φημολογείται ότι περιλάμβανε και τον Γούντι Άλεν – λέγεται ότι αποθαρρύνθηκαν από τους θρύλους που το περιβάλουν.
Το 2006, το κτίριο αγοράστηκε από μια αμερικανική εταιρεία για λογαριασμό του νυν ιδιοκτήτη του, η ταυτότητα του οποίου δεν έχει δημοσιοποιηθεί. Το γεγονός ότι το ακίνητο είναι άδειο από τότε έχει μόνο ενισχύσει τις εικασίες.
Ο Arnaldo Fusello, γενικός διευθυντής του οίκου Christie’s στη Βενετία, είπε ότι στους Βενετούς αρέσει να λένε μια καλή ιστορία, ειδικά στους τουρίστες. «Για παράδειγμα, ο γονδολιέρης που κωπηλατεί δίπλα από το κτίριο, είναι λίγο έτσι», είπε.
Επίσης, επεσήμανε τους «εκατοντάδες» κατοίκους ανά τους αιώνες που έζησαν μέχρι βαθιά γεράματα στο παλάτσο, συμπεριλαμβανομένου του Dario, ο οποίος πέθανε από φυσικά αίτια σε ηλικία 80 ετών.
Ο Νταβίντε Μπουσάτο, ιστορικός στη Βενετία, δήλωσε ότι οι φήμες είχαν ξεκινήσει τη δεκαετία του 1970, αλλά εντάθηκαν μετά την αυτοκτονία του Gardini, δημιουργώντας μια δημοσιογραφική έξαρση.
«Οι Βενετοί το αγκάλιασαν», είπε. «Λατρεύουν να λένε ιστορίες και είναι αρκετά φυσιολογικό να υπερβάλλουν, όπως έκαναν με το νησί Poveglia». Η Poveglia είναι ένα εγκαταλελειμμένο και φημολογούμενο στοιχειωμένο νησί μέσα στη βενετσιάνικη λιμνοθάλασσα.
Οι Βενετοί είναι κατά τα άλλα πραγματιστικοί άνθρωποι και συνήθως δεν επηρεάζονταν από δεισιδαιμονίες, είπε ο Μπουσάτο, «αλλά τους αρέσει να εκπλήσσουν τους ανθρώπους, ειδικά εκείνους που έρχονται από έξω».
Ο Μπουσάτο είπε ότι η Βενετία ήταν γεμάτη ιστορικά κτίρια όπου είχαν λάβει χώρα δολοφονίες και αυτοκτονίες και τα οποία σήμερα φιλοξενούν πολυτελή ξενοδοχεία. «Όπως συμβαίνει με όλους τους θρύλους, αυτοί που περιβάλλουν το Παλάτσο μπερδεύονται λίγο – οι αφηγητές παίρνουν μερικά συγκεκριμένα γεγονότα και τα μεγεθύνουν».
Ο Φουζέλο είναι βέβαιος ότι το κτίριο θα ξεπεράσει την απόκοσμη φήμη του και τώρα θα πουληθεί. Είπε ότι μέχρι στιγμής έχει προσελκύσει «πολύ» ενδιαφέρον, από ένα μείγμα Ιταλών και ξένων. «Αυτό είναι ένα μέρος όπου ζει η ιστορία», είπε. «Και αν θέλετε να ζήσετε την ιστορία, τότε αυτό είναι το τέλειο σπίτι, αν και είναι σημαντικό όποιος το αγοράσει να αφιερωθεί στο να διατηρήσει αυτό το ακίνητο ζωντανό».
Διαβάστε επίσης:
Με γενική απεργία και διαδηλώσεις απαντά η Μινεσότα στην τυφλή βία της ICE
Πρώην δημοτικός σύμβουλος στη Βρετανία παραδέχθηκε πως νάρκωνε και βίαζε την πρώην σύζυγό του
Στη δημοσιότητα βίντεο από το γαλλικό ρεσάλτο σε ρωσικό τάνκερ στη Μεσόγειο
