Ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί ακινήτων 40 έως τον Ιούνιο από την ΑΑΔΕ – Περιοχές και αξίες
Σε νέο γύρο ηλεκτρονικών πλειστηριασμών ακινήτων προχωρά η ΑΑΔΕ από τον Μάρτιο, επαναφέροντας στο προσκήνιο το γνώριμο –και κοινωνικά εκρηκτικό– εργαλείο της αναγκαστικής είσπραξης. Στο στόχαστρο μπαίνουν για ακόμη μία φορά ακίνητα κάθε είδους, από διαμερίσματα και οικόπεδα μέχρι αγροτεμάχια και βιομηχανικές εγκαταστάσεις, στο πλαίσιο της προσπάθειας του Δημοσίου να αυξήσει τα έσοδά του από ληξιπρόθεσμα χρέη.
Σύμφωνα με τον προγραμματισμό, τουλάχιστον 40 ακίνητα οφειλετών της εφορίας έχουν ήδη δρομολογηθεί για πλειστηριασμό από τα τέλη Μαρτίου έως τις αρχές Ιουνίου. Οι τιμές πρώτης προσφοράς κινούνται σε ένα ευρύ φάσμα, από μερικές χιλιάδες ευρώ έως και 3,5 εκατ. ευρώ, γεγονός που δείχνει ότι το μέτρο δεν αφορά μόνο μικρές περιπτώσεις, αλλά και περιουσίες σημαντικής αξίας.
Η κίνηση αυτή παρουσιάζεται από τη φορολογική διοίκηση ως αναγκαίο βήμα για την ενίσχυση της εισπραξιμότητας. Τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο έχουν ξεπεράσει τα 112,5 δισ. ευρώ, ενώ πάνω από 2,3 εκατομμύρια φορολογούμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με κατασχέσεις και δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών. Ο στόχος για εισπράξεις άνω των 6 δισ. ευρώ μέσα στο έτος ανεβάζει τον πήχη, αλλά και την ένταση των μέτρων.
Ωστόσο, το ερώτημα που επανέρχεται είναι αν η πολιτική αυτή πλήττει αναλογικά όλους τους οφειλέτες ή αν, στην πράξη, μετακυλίει το βάρος κυρίως στους πιο αδύναμους. Παρά τις διακηρύξεις περί «μεγαλοοφειλετών», η εμπειρία των προηγούμενων ετών δείχνει ότι μεγάλα χρέη παραμένουν συχνά ανείσπρακτα, ενώ μικρομεσαίοι ιδιοκτήτες βλέπουν την περιουσία τους να κινδυνεύει άμεσα.
Στη λίστα των πλειστηριασμών περιλαμβάνονται διαμερίσματα σε περιοχές όπως η Αγία Παρασκευή, η Κηφισιά και το Περιστέρι, αλλά και ακίνητα επαγγελματικής χρήσης σε Αττική, Βοιωτία και Θεσσαλία. Πρόκειται για περιουσιακά στοιχεία που, σε πολλές περιπτώσεις, αποτελούν το βασικό στήριγμα οικογενειών ή μικρών επιχειρήσεων, οι οποίες βρέθηκαν σε αδυναμία πληρωμής μέσα από διαδοχικές κρίσεις.
Η διαδικασία προβλέπει κατάσχεση πριν από τον πλειστηριασμό, με υποχρεωτική κοινοποίηση ατομικής ειδοποίησης προς τον οφειλέτη. Τυπικά, η πρώτη κατοικία εξαιρείται υπό προϋποθέσεις, όμως στην πράξη τα όρια παραμένουν θολά και συχνά εξαρτώνται από νομικές ερμηνείες και δικαστικές αποφάσεις. Επιπλέον, σε «εξαιρετικές περιπτώσεις», η εφορία μπορεί να κινηθεί χωρίς την πλήρη τήρηση της προδικασίας, επικαλούμενη κίνδυνο απώλειας εσόδων.
Η δυνατότητα ένταξης σε ρύθμιση εξακολουθεί να προβάλλεται ως διέξοδος, όμως οι όροι δεν είναι πάντα βιώσιμοι για όσους έχουν ήδη εξαντλήσει τα εισοδήματά τους. Το αποτέλεσμα είναι ένας φαύλος κύκλος: πίεση για πληρωμή, αδυναμία συμμόρφωσης και, τελικά, απώλεια περιουσίας.
Το νέο κύμα πλειστηριασμών αναδεικνύει για ακόμη μία φορά το δομικό πρόβλημα της φορολογικής πολιτικής: την έλλειψη ουσιαστικής διάκρισης ανάμεσα στη φοροδιαφυγή και την πραγματική οικονομική αδυναμία. Όσο αυτό το κενό παραμένει, οι πλειστηριασμοί κινδυνεύουν να λειτουργήσουν περισσότερο ως κοινωνικό σοκ παρά ως αποτελεσματικό εργαλείο δικαιοσύνης και ανάπτυξης.
Διαβάστε επίσης
«Αλμυρή» η φετινή Τσικνοπέμπτη – Ράλι ανόδου έως και 34% στα κρέατα
Μπλοκάκι και φόρος: Πότε αντιμετωπίζεται ως μισθός και πότε οδηγεί στο τεκμαρτό σύστημα
Πηγή: topontiki.gr
