Μαρία Καρυστιανού: Γιατί άνοιξε τώρα τα χαρτιά της – Κόμμα με σημαία την Κάθαρση, ανοιχτό το θέμα ηγεσίας, με ποιους δεν θα συνεργαστεί
Μετά από αρκετό καιρό αντικρουόμενων δηλώσεων για το αν θα προχωρήσει στην ίδρυση κόμματος ή όχι χθες η Μαρία Καρυστιανού σε μια σχεδόν δίωρη συνέντευξή της στο kontra channel προχώρησε στο επόμενο βήμα επιβεβαιώνοντας ότι μέσα στην άνοιξη θα δημιουργηθεί ένα νέο κόμμα έχοντας ως ιδεολογικό πρόσημο την κάθαρση την λογοδοσία και την τιμωρία και πέρα και πάνω από το δίπολο αριστερά δεξιά.
1. Η Δημιουργία Κόμματος και η Πολιτική της Ταυτότητα
Η Μαρία Καρυστιανού επιβεβαίωσε χθες ότι η δημιουργία ενός κόμματος αποτελεί την τελική μορφή που μπορεί να πάρει το κίνημα που έχει δημιουργηθεί από το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, εφόσον οργανωθεί σωστά.
• Οργάνωση και Στελέχωση: Η προσπάθεια οργανώνεται γοργά και υπάρχει συγκινητική επιθυμία πολιτών, τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό, να συνδράμουν εθελοντικά. Στα κριτήρια για τα πρόσωπα που θα πλαισιώσουν την κίνηση περιλαμβάνονται η εργασιακή εμπειρία και η γνώση του αντικειμένου τους, ενώ αποκλείονται άτομα που έχουν εμπλακεί με τον υπάρχοντα πολιτικό χώρο. Βασικά προαπαιτούμενα είναι η καθαρότητα, ο εθελοντισμός και η ακεραιότητα του χαρακτήρα.
• Το Ζήτημα της Ηγεσίας: Η κα Καρυστιανού ξεκαθαρίζει απόλυτα ότι δεν πρόκειται να ηγηθεί η ίδια του κόμματος. Πιστεύει ότι ο ηγέτης θα αναδειχθεί μέσα από τον λαό και τις διαδικασίες του κινήματος, θεωρώντας αυτή τη διαδικασία πιο αγνή και φυσική.
• Ιδεολογία και Στόχοι: Το βασικό ιδεολογικό πρόσημο του εγχειρήματος είναι η Κάθαρση της χώρας, η ανεξάρτητη δικαιοσύνη, η λογοδοσία και η τιμωρία. Το κίνημα τοποθετείται πάνω από τους διαχωρισμούς «Αριστεράς-Δεξιάς», στοχεύοντας στην αξιοκρατία, την ισονομία και την προστασία των ευπαθών ομάδων. Πιθανότατα η ονομασία ή η ταυτότητα του φορέα θα περιλαμβάνει την έννοια της «Ένωσης».
• Συνεργασίες: Διαψεύδει κατηγορηματικά σενάρια συνεργασίας με υφιστάμενους πολιτικούς αρχηγούς ή κόμματα (π.χ. Κασσελάκης, Καμμένος, Σαμαράς, Νίκη), τονίζοντας ότι δεν θα υπάρξει σύμπραξη με άτομα του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος. Επίσης, δηλώνει ρητά πως σε περίπτωση εισόδου στη Βουλή, δεν υπάρχει καμία περίπτωση συγκυβέρνησης με τα υπάρχοντα κόμματα.
2. Απαντήσεις στην Κριτική και τον «Πόλεμο» που δέχεται
Η κα Καρυστιανού απαντά σε διάφορες κατηγορίες και επιθέσεις που δέχεται:
• Περί απειρίας: Στην κριτική ότι δεν γνωρίζει από πολιτική, απαντά πως κανένας άνθρωπος δεν τα γνωρίζει όλα, αλλά θα υπάρχουν εξειδικευμένες ομάδες εργασίας. Θεωρεί ότι οι επαγγελματίες πολιτικοί έχουν απομακρυνθεί από την κοινωνία, ενώ η ίδια γνωρίζει τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών.
• Συκοφαντίες και Οικονομικά: Αναφέρεται σε «πόλεμο» με fake news (όπως η ψευδής διακήρυξη κόμματος ή οι κατηγορίες για χρηματισμό αγροτών). Έχει δεχθεί προτάσεις για εξαγορά με χρήματα και τίτλους, αλλά και απειλές για το παιδί της, τις οποίες απέρριψε συνεχίζοντας τον αγώνα της.
• Έλεγχος ΑΑΔΕ: Χαρακτηρίζει τον φορολογικό έλεγχο στον Σύλλογο Θυμάτων ως εκδικητική ενέργεια και προσπάθεια φίμωσης. Καταγγέλλει ότι η ΑΑΔΕ και ο επικεφαλής της παραβίασαν τα κριτήρια προτεραιοποίησης ελέγχων, στοχεύοντας ένα φιλανθρωπικό σωματείο αντί για μεγάλες επιχειρήσεις.
• Σχέσεις με Συγγενείς: Σέβεται τη διαφορετική άποψη άλλων συγγενών, αλλά δεν επιτρέπει παρεμβάσεις που ευτελίζουν τον δικό της αγώνα, ο οποίος στοχεύει πλέον στην ευρύτερη κάθαρση της χώρας ως μόνη διέξοδο για τη δικαίωση του παιδιού της.
3. Η Υπόθεση των Τεμπών και η Δικαιοσύνη
Η αναζήτηση της αλήθειας για το δυστύχημα παραμένει κεντρικός άξονας:
• Συγκάλυψη και Έρευνα: Καταγγέλλει ότι η ανάκριση έκλεισε χωρίς να γνωρίζει την αιτία που κάηκε το παιδί της και χωρίς να έχει ερευνηθεί η τεράστια πυρόσφαιρα. Υπάρχει επίσημο ευρωπαϊκό πόρισμα που μιλά για άγνωστη εύφλεκτη ουσία (υδρογονάνθρακες), το οποίο προσπάθησαν να αποκλείσουν από τη δικογραφία.
• Εκταφές: Κατηγορεί τις αρχές για εμπαιγμό στο θέμα των εκταφών, καθώς η εισαγγελέας αρνείται την παρουσία ιδιωτών πραγματογνωμόνων και ξένων εργαστηρίων, κάτι που οι συγγενείς απαιτούν λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης στους κρατικούς θεσμούς.
• Ευρωπαϊκή Εισαγγελία: Η εκδήλωση στις Βρυξέλλες για το άρθρο 86 (περί ευθύνης υπουργών) άνοιξε τον δρόμο ώστε η Ευρωπαία Εισαγγελέας να συμπεριλάβει πολιτικά πρόσωπα στις δικογραφίες, αλλάζοντας τα δεδομένα για τη διαπλοκή.
4. Θέσεις για την Οικονομία, την Κοινωνία και τα Εθνικά Θέματα
Πέρα από τα Τέμπη, η κα Καρυστιανού τοποθετείται και σε ευρύτερα ζητήματα:
• Οικονομία: Αμφισβητεί την κυβερνητική εικόνα για την οικονομία, επικαλούμενη την πραγματικότητα των κλειστών μαγαζιών και των μισθών πείνας. Η Ελλάδα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως επιχείρηση προς ιδιωτικοποίηση, αλλά ως χώρα με πολίτες.
• Αγρότες: Στήριξε τα μπλόκα των αγροτών, θεωρώντας δίκαια τα αιτήματά τους, καθώς ο πρωτογενής τομέας αφορά την επιβίωση και τη διατροφική ασφάλεια όλων.
• Ένοπλες Δυνάμεις: Εναντιώνεται στο πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, υποστηρίζοντας ότι υποβαθμίζει τις Ένοπλες Δυνάμεις και οδηγεί σε ιδιωτικοποίηση κρίσιμων τομέων συντήρησης, καταργώντας ουσιαστικά το σώμα των υπαξιωματικών/τεχνιτών.
• Ελληνοτουρκικά: Διαφωνεί με την πολιτική των «ήρεμων νερών» όταν αυτή συνεπάγεται υποχωρήσεις στα κυριαρχικά δικαιώματα και ανοχή στις παραβιάσεις των χωρικών υδάτων από την Τουρκία.
5. Προσωπικό Μέλλον και Ψυχολογία
Η Μαρία Καρυστιανού δηλώνει ότι δεν φοβάται τίποτα πλέον, καθώς «τακτοποίησε το θέμα με τον φόβο στις 28 Φεβρουαρίου» (ημερομηνία του δυστυχήματος). Αντλεί δύναμη από τον πόνο της για να δικαιώσει τη μνήμη της κόρης της. Το δωμάτιο της κόρης της παραμένει άθικτο, όπως το άφησε, κάτι που η ίδια έχει ανάγκη.
Συνοψίζοντας, η Μαρία Καρυστιανού περιγράφει μια πολιτική κίνηση που γεννιέται από την κοινωνική βάση με αίτημα τη δικαιοσύνη, αρνούμενη η ίδια τον ηγετικό ρόλο και αποκλείοντας κάθε συνεργασία με το παλαιό πολιτικό σύστημα, το οποίο θεωρεί υπεύθυνο για τη διαφθορά και την κατάντια της χώρας.
Διαβάστε επίσης:
