Ποιος ελέγχει το πετρέλαιο της Βενεζουέλας μετά τον Μαδούρο – Τι σημαίνει για τις αγορές
Το κλείσιμο ενός κεφαλαίου δεκαετιών για τη Βενεζουέλα με τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο σηματοδοτεί μια τεκτονική αλλαγή στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα. Η χώρα που κατέχει τα μεγαλύτερα επιβεβαιωμένα αποθέματα αργού στον κόσμο βρίσκεται πλέον σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι που θα καθορίσει την ισορροπία προσφοράς και ζήτησης σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το καθεστώς ελέγχου και η επόμενη μέρα
Μέχρι σήμερα, ο έλεγχος του πετρελαίου ασκούνταν σιδηρά από την κρατική εταιρεία PDVSA, η οποία είχε μετατραπεί σε μηχανισμό συντήρησης του καθεστώτος, μαστιζόμενη από τη διαφθορά. Με την πτώση του Μαδούρο, το ερώτημα του ελέγχου γίνεται επιτακτικό. Στο προσκήνιο βρίσκονται οι αμερικανικοί κολοσσοί, με τη Chevron να διατηρεί προνομιακή θέση, αλλά και η Κίνα με τη Ρωσία, που στήριζαν το προηγούμενο καθεστώς έναντι μελλοντικών παραδόσεων αργού. Η μετάβαση σε μια νέα διοίκηση αναμένεται να ανοίξει την πόρτα για δυτικές επενδύσεις, αν και οι υποδομές απαιτούν δισεκατομμύρια δολάρια και τουλάχιστον τρία έτη για να ανακάμψει η παραγωγή από τα 800.000 βαρέλια στα ιστορικά 3 εκατομμύρια.
Σύγκριση αποθεμάτων: Ο «κοιμώμενος γίγαντας»
Η σημασία της Βενεζουέλας αποτυπώνεται στους αριθμούς. Με αποθέματα που αγγίζουν τα 303 δισεκατομμύρια βαρέλια, η χώρα κατέχει την παγκόσμια πρωτιά, υπερβαίνοντας ακόμη και τη Σαουδική Αραβία (~267 δισ.). Συγκριτικά, τα αποθέματά της είναι σχεδόν τριπλάσια από εκείνα του Κουβέιτ ή των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος αυτού του πετρελαίου είναι «βαρύ» και απαιτεί σύνθετη διύλιση, γεγονός που καθιστά τη συνεργασία με τα εξειδικευμένα αμερικανικά διυλιστήρια μονόδρομο για την οικονομική της επιβίωση.
Επιπτώσεις στις διεθνείς αγορές
Για τις αγορές ενέργειας, η εξέλιξη αυτή λειτουργεί ως παράγοντας μείωσης της αβεβαιότητας. Η σταδιακή άρση των κυρώσεων θα επιτρέψει τη νόμιμη ροή του αργού προς τη Δύση, προσφέροντας μια «ανάσα» στην παγκόσμια οικονομία που πιέζεται από το ενεργειακό κόστος. Παράλληλα, η νέα ηγεσία είναι πιθανό να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της με τον ΟΠΕΚ+, επιδιώκοντας υψηλότερα όρια παραγωγής για να ανοικοδομήσει την εθνική οικονομία.
Συμπέρασμα
Η «επόμενη μέρα» στη Βενεζουέλα δεν αφορά μόνο την πολιτική ελευθερία, αλλά και την απελευθέρωση μιας ενεργειακής δύναμης που παρέμενε σε λήθαργο. Αν η μετάβαση είναι ομαλή, η χώρα μπορεί να καταστεί ξανά ο ρυθμιστής που θα εγγυηθεί την ενεργειακή ασφάλεια της Δύσης, αποδυναμώνοντας την εξάρτηση από άλλες ασταθείς γεωπολιτικές ζώνες και πιέζοντας τις τιμές προς τα κάτω σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα.
Διαβάστε επίσης:
Πηγή: ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ | topontiki.gr
