Πώς να βάλουμε ρεαλιστικούς στόχους το νέο έτος – Ο Ψυχολόγος Άκης Μακρυγιάννης δίνει χρήσιμες συμβουλές στο topontiki.gr για να τους πετύχουμε
Κάθε Πρωτοχρονιά συνοδεύεται με μια υπόσχεση για αλλαγές, για επίτευξη στόχων, για ένα όραμα μιας καλύτερης εκδοχής του εαυτού μας. Έρευνες, μάλιστα, δείχνουν ότι κάθε αρχή του νέου έτους συνδυάζεται με αυξήσεις στα μέλη των γυμναστηρίων, με πάνω από 12% των νέων εγγραφών να λαμβάνει χώρα τον Ιανουάριο.
Αυτό δεν είναι παράδοξο, αφού κάθε νέα αρχή σηματοδοτεί μια ελπίδα: οι περσινές μας «αδυναμίες» θα μειωθούν, θα πετύχουμε όσα θέλουμε, με έναν αέρα φρέσκο και αλλιώτικο. Νιώθουμε ένα επιπλέον κίνητρο, μια ώθηση, η οποία πράγματι κρατά για μερικές μέρες ή εβδομάδες. Μετά όμως; Γιατί επιστρέφουμε πάλι στα ίδια;
«Διότι μπορεί το έτος να αλλάζει, εμείς όμως είμαστε οι ίδιοι. Για αυτό και προσωπικά, δεν πιστεύω στο «νέα χρονιά, νέος εγώ» μας εξηγεί ο Άκης Μακρυγιάννης, Ψυχολόγος, ειδικευόμενος στην Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία και συνεργάτης του Φορέα ΚΛΙΜΑΚΑ και συνεχίζει:
«Δεν γινόμαστε καινούργιοι άνθρωποι επειδή άλλαξε το ημερολόγιο. Οι δυσκολίες, οι συνήθειες, οι φόβοι και οι μηχανισμοί μας δεν μηδενίζονται την 1η Ιανουαρίου. Αν κάτι μας δυσκόλευε να πετύχουμε έναν στόχο το 2025, θα μας δυσκολεύει και το 2026, εκτός αν κάνουμε κάτι ουσιαστικά διαφορετικό. Η αλλαγή δεν έρχεται “μαγικά”. Δεν ξεκινάμε από το μηδέν, ξεκινάμε από εκεί που πραγματικά βρισκόμαστε.».
Επιστημονικές μελέτες αποτυπώνουν ότι το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων εγκαταλείπει τους στόχους που έθεσε τον Ιανουάριο μέσα στον ίδιο μήνα: Περίπου 23% τα έχει «παρατήσει» μέσα στην πρώτη εβδομάδα και 43% μέχρι το τέλος του μήνα, συμφωνα με τον κ. Μακρυγιάννη.
«Παρατηρώ ότι πολλοί άνθρωποι απογοητεύονται όχι επειδή “δεν προσπάθησαν”, αλλά επειδή πίστεψαν ότι έπρεπε να αλλάξουν τα πάντα μονομιάς. Αυτό είναι “παγίδα” διότι δημιουργεί υπερβολικές προσδοκίες, και όταν η γρήγορη αλλαγή που επιθυμούσαμε δεν συμβαίνει, έρχεται μια απογοήτευση η οποία μετατρέπεται εύκολα σε παραίτηση. Η αλλαγή δεν είναι θέμα ημερολογίου. Είναι μια διαδικασία από υλοποιήσιμα βήματα και μικρές συνήθειες. Η νέα χρονιά δεν είναι μια νέα αρχή από το μηδέν. Είναι μια συνέχεια. Θεωρώ ότι η πιο βοηθητική ερώτηση στην αρχή της χρονιάς δεν είναι “τι θα αλλάξω;”, αλλά “πώς μπορώ να φροντίσω τον εαυτό μου λίγο καλύτερα;” μας λέει ο Ψυχολόγος.
Να είμαστε πιο ευγενικοί με τον εαυτό μας
Οι περισσότεροι άνθρωποι μιλούν στον εαυτό τους με πολύ αυστηρό και υποτιμητικό τρόπο, έτσι όπως δεν θα μιλούσαν ποτέ σε κάποιον που αγαπούν. Η αλλαγή ξεκινά από την κατανόηση. Όταν αλλάζει ο τρόπος που μιλάμε στον εαυτό μας, αλλάζει σταδιακά και η συμπεριφορά μας. Φράσεις όπως «είμαι τεμπέλης», «δεν τα καταφέρνω ποτέ» έχουν πολύ βαρύ φορτίο και είναι χρήσιμο να αντικατασταθούν λέγοντας: «έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα», «σήμερα δεν τα πήγα όπως ήθελα, αλλά αύριο ξημερώνει καινούρια μέρα».
Πώς μειώνουμε συνήθειες που μας βλάπτουν
Το τσιγάρο, τα γλυκά, εθιστικές συμπεριφορές, σπάνια κόβονται «μια κι έξω». Οι απόλυτοι στόχοι συνήθως εγκαταλείπονται γρήγορα. Αντίθετα, οι μικρές αλλαγές είναι αυτές που αντέχουν στον χρόνο: να αντικατασταθεί το «θα το κόψω μαχαίρι» με το «θα το μειώσω σιγά σιγά». Η πειθαρχία δεν χρειάζεται σκληρότητα για να είναι αποτελεσματική.
Η αξία του «όχι» και των ορίων
Τα όρια δεν είναι αγένεια, είναι αυτοσεβασμός. Τα διαρκή «ναι» συνδέονται με άγχος και εξάντληση. Κάθε «όχι» που λέμε στους άλλους είναι «ναι» για τον εαυτό μας, κάθε όριο προστατεύει την ψυχική μας ισορροπία.
Επιλογή των ανθρώπων που έχουμε κοντά μας
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι για όλους. Κάποιες σχέσεις μάς κρατούν κολλημένους, μας εξαντλούν ή μας γεμίζουν ενοχές. Το να κάνουμε χώρο, στη δουλειά, στην προσωπική μας ζωή ή οπουδήποτε, δεν είναι εγωισμός. Είναι επιλογή ευημερίας.
Μικρά «δώρα» στον εαυτό μας
Ένα περπάτημα στη φύση, ένα θέατρο, μια μέρα χωρίς πρόγραμμα. Είναι εντυπωσιακό πώς αυτά τα μικρά διαλείμματα λειτουργούν προληπτικά: μειώνουν την ένταση πριν γίνει εξάντληση. Δυστυχώς πολλοί το υποτιμάμε, αλλά δεν είναι πολυτέλεια, είναι αναγκαία φροντίδα.
Να ζούμε στο εδώ και τώρα
Ο πιο ουσιαστικός στόχος από όλους είναι αυτός που συχνά παραλείπουμε: το να μπορούμε να είμαστε παρόντες στο εδώ και τώρα. Οι περισσότεροι ζούμε είτε αναμοχλεύοντας το παρελθόν, τι δεν κάναμε, τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει αλλιώς, είτε τοποθετώντας τον εαυτό μας σε ένα μέλλον γεμάτο «πρέπει» και άγχη. Όμως το μόνο που πραγματικά μας δίνεται είναι το παρόν. Εκεί είναι που μπορούμε να παρατηρήσουμε τις ανάγκες μας, τις αντοχές μας και τα όριά μας. Και μόνο όταν πατάμε στην πραγματικότητα του παρόντος μπορούμε να βάλουμε στόχους που δεν είναι φαντασιώσεις, αλλά προσαρμοσμένοι στη ζωή που πραγματικά ζούμε.
Οι ρεαλιστικοί στόχοι λοιπόν, δεν είναι αυτοί που εντυπωσιάζουν, αλλά αυτοί που μπορούν να ενσωματωθούν στην καθημερινότητά μας. Το θέμα δεν είναι να γίνουμε άλλοι άνθρωποι, αλλά να ζούμε πιο συνειδητά και πιο κοντά σε αυτό που πραγματικά αντέχουμε και χρειαζόμαστε. Έτσι καταλαβαίνουμε ότι η νέα χρονιά δεν είναι μια αρχή από το μηδέν, αλλά μια συνέχεια. Και αυτό είναι το πιο απελευθερωτικό σημείο για να ξεκινήσουμε. Όχι από 1η Ιανουαρίου, αλλά από όταν εμείς οι ίδιοι νιώσουμε έτοιμοι να ξεκινήσουμε.
Διαβάστε επίσης:
Χειμώνας και δέρμα: Τι να προσέξετε – Χρήσιμες συμβουλές για καλή ενυδάτωση και ομορφιά
